2 weken geleden ben ik verhuisd naar Arnhem. Ik woon in een sportershuis, een flat met ongeveer 30 sporters. Tafeltennisers, Badmintonners, Atleten en Wielrenners. Iedereen heeft een kleine kamer voor zichzelf, en deelt 4 grote toiletblokken, woonkamers en keukens. Koken moeten we zelf. We wonen op ‘de Brink’ in ‘Ons Dorp’. Een wijk in Arnhem, bekend van monopoly en de inzamelingsactie van Mies Bouwman in de jaren 70. Het dorp wordt vooral bewoond door gehandicapten, waarvoor het dorp gebouwd is zodat ze betere zorg kunnen krijgen. Maar nu is één flat dus bewoond door sporters. En dat bevalt goed!
Ik ben nu al 2 weken bezig met het trainen. Ik dacht dat ik deel zou uitmaken van de talentenploeg van de KNWU. De bondscoach wilde echter dat ik direct bij de ‘grote’ mannen mee ging trainen. Vanaf de eerste training doe ik dus mee met de nationale selectie baansprint. Officeel zit ik nog in de talentengroep, maar dat is meer een formaliteit omdat ik nog nooit een wedstrijd heb gereden.
Het fietsen gaat goed. Ik merk wel dat ik nog niet gewend ben aan de soort trainingen die we moeten doen. In het begin van de week gaat het fietsen écht goed, rij ik heel makkelijk heel erg hard. Tegen het einde van de week merk ik dat ik vermoeid raak, en fiets ik duidelijk minder hard. Ook dat is een vorm van training en gewenning. Komt allemaal goed!
De eerste wedstrijden staan al wel in het programma. 6 tot 9 oktober rij ik mijn eerste wedstrijden in het Zwitserse Aigle. Gelijk internationaal, om erin te komen. Normaal gesproken rij ik ook de 6daagse van Amsterdam, maar dat is nog definitief.
Komende week gaan de meeste ijsbanen weer open. Om eerlijk te zijn: ik mis het schaatsen nog totaal niet. Het baanwielrennen is veel te leuk!
Een foto update op mijn site komt eraan zodra ik foto’s heb.

















